(Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik Revizyon Taslağı)

Son dönemde kamuoyuna ve meslek çevrelerine yansıyan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik (BYKHY) yeni taslak revizyonu, sadece teknik bir güncelleme değil; Türkiye’de yangın güvenliği kültürünün yeniden tanımlanmasına yönelik ciddi bir paradigma değişimi niteliği taşımaktadır.

Taslağı, doğrudan kendi tecrübelerim ve mesleki bakış açımdan değerlendirmek istiyorum.

Amacım; maddeleri tekrarlamak değil, bu taslağın sahaya ne getireceğini, uygulanabilirliğini ve oluşturacağı yeni sorumluluk alanlarını tartışmaktır.

Yönetmeliğin Felsefesi Değişiyor: Reaktif Sistemden Proaktif Sisteme

Taslak metnin daha ilk maddesinde amaç çok net tanımlanmış durumda:
Yangınların en aza indirilmesi ve çıkabilecek yangınlarda can ve mal kaybının minimize edilmesi için tasarım, yapım, işletme ve bakım süreçlerinin tamamını kapsayan bir sistem öngörülüyor.

Bu ifade bize şunu söylüyor:
Artık yangın güvenliği sadece söndürme değil, tasarım aşamasında başlayan bütüncül bir risk yönetimi sürecidir.

Benim mesleki görüşüm şu:
Bu yaklaşım geç kalmış ama son derece doğru bir yaklaşımdır.
Türkiye’de yangın güvenliği uzun yıllar “yangın çıkarsa söndürürüz” mantığıyla yürütüldü.
Yeni taslak ise “yangın çıkmadan riskleri tasarımda yok et” diyor.

Bu çok önemli bir zihniyet değişimidir.

Sorumluluk Zinciri Artık Çok Daha Sert

Taslakta en dikkat çekici bölümlerden biri sorumluluk tanımlarıdır.

Yönetmelik açıkça söylüyor:
Yangın güvenliği eksikliğinden doğacak zararlardan;

• Yapı sahibi
• İşveren
• Proje müellifi
• Mimar ve mühendis
• Müteahhit
• Yapı denetim
• İşletmeci
• Yangın uzmanı
  kusuru oranında sorumludur.

Bu madde sahada devrim niteliğindedir.

Çünkü artık:
“Ben projeyi çizdim, sorumluluk bitti”
veya
“Ben binayı yaptım, işletmeci düşünsün”

dönemi kapanıyor.

Bu düzenleme yürürlüğe girdiğinde yangın güvenliği artık sadece teknik değil hukuki risk yönetimi konusu olacaktır.

Özellikle proje müellifleri ve işverenler için bu yönetmelik:
sigorta ve sorumluluk davaları açısından yeni bir çağın başlangıcıdır.

Lakin burada önemli bir soru geliyor aklıma; Yangın uzmanları da iş güvenliği uzmanlarının sıkıntılı süreçlerini yaşayacaklar mı?

Yangın Güvenliği Projeleri Ayrı Bir Disiplin Haline Geliyor

Taslakta çok kritik bir hüküm var:

1000 m² üzeri veya yüksekliği 21,5 m üzeri binalarda
yangın algılama, söndürme ve tahliye projeleri
mimari projeden ayrı hazırlanacak.

Bu maddeyi son derece doğru buluyorum.

Çünkü Türkiye’de yıllarca yangın projeleri:
mimari projenin köşesine sıkıştırılmış,
formaliteden çizilmiş,
uygulamada dikkate alınmamış belgelerdi.

Yeni yaklaşım şunu söylüyor:
Yangın projesi = ayrı bir mühendislik disiplinidir.

Bu madde yürürlüğe girerse:

• Yangın danışmanlığı sektörü büyüyecek
• Yangın mühendisliği uzmanlaşacak
• Proje hatalarından doğan yangınlar azalacaktır

Sigorta Sektörüne Yeni Yükümlülük

Taslakta en çarpıcı maddelerden biri:

Yangın güvenlik raporu olmayan binalar
sigortalanmayacak.

Bu hüküm uygulanırsa Türkiye’de ilk kez:
yangın güvenliği → ekonomik zorunluluk haline gelir.

Bu ne demek?

Yangın güvenliği olmayan bina:
→ Sigorta yok
→ Kredi yok
→ Kiralama zorluğu
→ Yatırım değeri düşüşü

Bu düzenleme, yönetmeliğin en güçlü yaptırımıdır.

Bu madde uygulanırsa yönetmelik gerçekten işler.
Uygulanmazsa kağıt üzerinde kalır.

İtfaiye ve Yerel Yönetim Rolü Güçleniyor

Taslak, itfaiye görüşünü birçok aşamada zorunlu hale getiriyor.

• Proje onayı
• Yapı kullanma izni
• Periyodik kontroller
• Uygunluk raporu

gibi süreçlerde itfaiye aktif rol alıyor.

Bu son derece doğru bir yaklaşım.
Lakin burada kritik bir sorum var:

Türkiye’de itfaiyelerin teknik kapasitesi yeterli mi?

Eğer personel ve teknik altyapı güçlendirilmezse
bu maddeler ciddi bürokratik tıkanmaya yol açabilir.

Cephe Yangınları ve Yeni Riskler

Son yıllarda dünyada ve Türkiye’de en büyük risklerden biri:
cephe yangınlarıdır.

Taslakta:

• Dış cephe malzeme sınıfları
• Yanmaz cephe zorunluluğu
• Katlar arası alev geçiş önlemleri

çok daha sert hale getirilmiş.

Bu özellikle:

• AVM
• Otel
• Hastane
• Rezidans

gibi yüksek yapılarda hayati önem taşır.

Bu düzenlemeleri çok yerinde buluyorum.
Lakin maliyet artışı ciddi olacaktır.

Orman Kenarı ve Endüstriyel Tesisler: Yeni Dönem

Taslakta ilk kez:
orman kenarı tesisler için özel yangın zonu tanımlanıyor.

Binaların çevresinde:

• 1,5 m yanmaz alan
• 10 m bitkisiz alan
• 30 m kontrollü alan
• 100 m dış yangın bölgesi

oluşturulması isteniyor.

Bu düzenleme özellikle:

• Enerji tesisleri
• Fabrikalar
• Depolama alanları

için kritik.

Türkiye’deki büyük sanayi yangınlarının çoğu
çevresel risklerden büyümüştür.

Bu madde uygulanırsa
endüstriyel yangınların yayılması ciddi şekilde azalır.

En Büyük Sorun: Uygulanabilirlik

Taslak teknik olarak güçlü.
Ancak en büyük endişem:

Sahada uygulanabilirlik.

Sorular şunlar:

• Belediyeler bu denetimi yapabilecek mi?
• İtfaiyeler teknik kapasiteye sahip mi?
• İşverenler maliyetleri karşılayacak mı?
• Mevcut binalar nasıl uyum sağlayacak?

Eğer bu soruların cevabı verilmezse
yönetmelik iyi yazılmış ama uygulanamayan bir metne dönüşebilir.

SONUÇ – Bu Bir Yönetmelik Değil, Dönüşüm Metni

Kanaatim:

Yeni yangın yönetmeliği taslağı
Türkiye’de yangın güvenliği anlayışını kökten değiştirecek potansiyele sahiptir.

Ama bu potansiyelin gerçekleşmesi için:

• Denetim mekanizması
• Eğitim
• Sertifikasyon
• Uzman yetiştirme
• İtfaiye kapasitesi

eş zamanlı güçlendirilmelidir.

Aksi halde yönetmelik sadece raflarda kalır.

Yangın güvenliği artık bir teknik detay değil,
doğrudan bir yaşam güvenliği ve hukuk meselesidir.

Bu taslak doğru uygulanırsa
önümüzdeki 10 yılda Türkiye’de yangın kaynaklı toplu ölümler ciddi şekilde azalabilir.

Uygulanmazsa…
Bir sonraki büyük yangından sonra yine aynı soruları sorarız.

Dr. Mustafa Kebat

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Doğal Yaşayın

Doğal Beslenin

Aklınıza Mukayet Olun

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️