Bilgilendirme, eğitim ve rehberlik gibi amaçlarla yazılan metinleri değerlendirirken dikkat edilmesi gereken en temel unsur; kullanılan kelimelerden önce verilmek istenen ana mesajın ne olduğu ve hedef kitlenin bu mesajdan ne anladığıdır. Ancak günümüzde, özellikle mesleki alanlarda, ne yazık ki bunun tam tersi bir yaklaşım yaygınlaşmaktadır: İçeriğin özü, amacı ve olası toplumsal ya da mesleki katkısı yerine; kullanılan bazı kelimelere, teknik adlandırmalara ve terminolojik ayrıntılara takılıp kalınmaktadır.

Bu durum, çoğu zaman gerçek bir “bilimsel hassasiyetten” değil, bir tür üstten bakma refleksinden ve kolay eleştiri alışkanlığından kaynaklanmaktadır.

Bir metinde kullanılan bir terimin, sahadaki karşılığı bilinçli olarak daha yaygın ve anlaşılır bir ifadeyle verilmesi; bilgi eksikliği değil, tam tersine iletişim bilincinin ve eğitimsel farkındalığın bir göstergesidir. Çünkü eğitimin amacı, kelimeleri değil, davranışları değiştirmektir. Davranışı değiştirmeyen hiçbir bilgi, teknik olarak ne kadar doğru olursa olsun, pratikte işlevsizdir.

Buna rağmen, bazı kişiler; “Neden tam teknik adı kullanılmadı?” sorusunu sorarken, şu soruları sormayı ihmal etmektedir:

• Bu ifade, hedef kitle tarafından daha hızlı mı anlaşılıyor?
• Anlaşılabilirlik güvenli davranışı artırıyor mu?
• Bu metin, sahadaki insanın işine yarıyor mu?

Ne yazık ki, bu soruların cevabını merak edenlerden çok, yalnızca “yanlış yakalamaya” çalışan bir zihniyetle karşı karşıyayız.

Bu noktada şu sorunun sorulması gerekir:
Gerçek sorumluluk, kelime düzeltmek midir, yoksa hayatlara dokunacak bilgi üretmek mi?

Bir inşaat çalışanının, bir fabrika işçisinin, bir ustanın kullandığı dili yok sayarak yapılan her anlatım; kâğıt üzerinde mükemmel, sahada ise tamamen etkisiz bir metne dönüşür. Oysa gerçek uzmanlık, en üst düzey bilgiyi en sade, en anlaşılır ve en etkili şekilde aktarabilme becerisidir.

Toplumu, çalışanı, sahayı küçümseyerek değil; onların dünyasına girerek bilinç oluşturulur.

Bu nedenle; kullanıcıların, çalışanların, ustaların, operatörlerin günlük hayatta kullandığı terimlere yer vermek bir hata değil, iletişimde ustalıktır. Bu yaklaşım, akademik yetersizlik değil, sahaya saygıdır. Ve asla bir “kolaycılık” değil, aksine daha fazla gözlem, empati ve sorumluluk gerektiren bir tercihtir.

Gerçek bilgi, sadece bilenin değil, anlayanın ve uygulayanın gücüdür.

Bu yüzden;

• Kelimeleri değil, etkiyi tartışalım.
• Terimleri değil, davranışları önemseyelim.
• Yazım biçimini değil, insan hayatına katkıyı esas alalım.

Çünkü nihayetinde kazanan; en doğru terimi kullanan değil,
en çok insanın hayatına dokunan olacaktır.

Doğal Yaşayın

Doğal Beslenin

Aklınıza Mukayet Olun