Kırmızı Krallık’tan Hücre Şehri – B12’nin Esrarlı Yolculuğu – Küçük Gençlere
Kırmızı Krallık’ta Doğan Minik Kahraman
Çok ama çok uzaklarda…
Mikroskobik canlıların, görünmez nehirlerin ve gizli kapıların olduğu bir evrende, Kırmızı Krallık adında bir yer vardı.
Burası sıradan bir ülke değildi.
Burası… bir parça kırmızı etin içiydi.
Kırmızı Krallık’ın en değerli hazinesi ise, herkesin koruduğu ama kimsenin tam olarak ne işe yaradığını bilmediği minik, parlak, kobalt mavisi bir kristaldi.
Onun adı:
👉 B12 idi.
B12 çok küçüktü.
Ama içinde, bir şehri aydınlatacak kadar büyük bir güç taşıyordu.
Sinirleri koruyan, beyni ayakta tutan, kan hücrelerini doğuran, insanı güçlü ve uyanık yapan bir güç…
Ama B12 bunun farkında değildi.
O sadece et proteinlerine sıkı sıkıya tutunmuş, sessiz bir yolcuydu.
Ta ki…
🌪️ DEV DİŞLER gökyüzünü yarıp içeri girene kadar.
Diş Dağları Ve Tükürük Nehri
Bir anda her şey sarsıldı.
Dağ gibi beyaz kayalar etrafı parçalamaya başladı.
Kırmızı Krallık bölünüyor, tüneller açılıyor, toprak titriyordu.
B12 korkuyla bağırdı:
— “Neler oluyor?!”
Derken yumuşak, ılık bir nehir aktı.
Bu nehir konuşuyordu.
— “Korkma küçük yolcu… Ben Tükürük Nehri’yim.”
Nehirden pelerinli tuhaf muhafızlar çıktı.
— “Biz Haptokorrinleriz. Henüz sana dokunamayız ama yakında çok işimiz olacak.”
B12 anlamamıştı.
Ama içinden bir ses, büyük bir yolculuğun başladığını söylüyordu.
Ve bir anda…
🌑 DEV BİR KARANLIK KAPI AÇILDI.
Hepsi aşağı yuvarlandı.
Asit Denizi Ve Pepsin Canavarları
Burası Mide Diyarıydı.
Hava yoktu.
Yer yoktu.
Sadece fokurdayan, yanan, kaynayan dev bir asit denizi vardı.
Gökten ateş yağıyor gibiydi.
Bir ses yankılandı:
— “Ben Hidroklorik Asit’im. Buraya giren hiçbir bağ sağlam kalmaz.”
Ardından gölgeler belirdi.
Bıçak dişli yaratıklar.
— “Biz Pepsinleriz. Parçalarız. Ayırırız. Serbest bırakırız.”
Ve saldırdılar.
B12’nin bağlı olduğu dev et proteinleri parçalandı.
Zincirler koptu.
B12 ilk kez…
ÖZGÜRDÜ.
Ama tam o anda asit dalgaları üzerine geldi.
Yakıcıydı. Yok ediciydi.
B12 korkuyla bağırdı.
Ve bir pelerin sardı onu.
— “Artık bana aitsin küçük kristal.” dedi biri.
Bu, tükürükten tanıdığı muhafızdı.
👉 HAPTOKORRİN.
— “Seni asitten korumak benim görevim.”
Ve B12’yi bağrına bastı.
Gizli Anahtarın Doğuşu
Mide Diyarı’nın yüksek kulelerinde başka biri daha vardı.
Sessiz, asil, altın ışıklı bir varlık.
O kimseye dokunmuyor, sadece bekliyordu.
Adı:
👉 İNTRİNSİK FAKTÖR’dü.
— “Henüz zamanım değil…” dedi.
— “Onunla bağırsakta buluşacağım.”
B12 onu görmedi bile.
Ama kader onları çoktan bağlamıştı.
Enzim Şelalesi Ve Taşıyıcı Değişimi
Bir süre sonra asit denizi sakinleşti.
Bir kapı açıldı.
Hepsi Onikiparmak Bağırsağı’na aktı.
Gökten berrak, güçlü bir nehir indi.
— “Biz Pankreas Enzimleri’yiz!”
Şelaleler gibi aktılar.
Ve Haptokorrin’in pelerinini çözmeye başladılar.
— “Görevin bitti dostum.” dediler.
Haptokorrin gülümsedi.
— “Onu şimdi daha büyüğüne emanet ediyorum.”
B12 tekrar serbest kaldı.
Tam o anda altın ışık yaklaştı.
İntrinsik Faktör.
— “Aradığım sensin.” dedi.
Ve B12’ye dokundu.
O an…
B12 parladı.
Sanki bir anahtar kilide girmişti.
— “Artık sen benimle yürürsün.” dedi IF.
— “Çünkü sadece benimle geçebilirsin Son Kapı’dan.”
Son Kapı – İleum Şehri
Uzun, kıvrımlı tünellerden sonra dev bir şehir belirdi.
Duvarlarında canlı kapılar vardı.
Kapıların üzerinde tek bir sembol:
👉 CUBİLİN
Kapılar konuştu:
— “Sadece İntrinsik Faktör taşıyanlar geçebilir.”
IF öne çıktı.
B12 onun göğsünde parlıyordu.
Kapılar açıldı.
Ve ikisi birlikte hücre şehrine alındı.
Bu bir aktif alımdı.
Seçilmişler geçebiliyordu.
Hücre Kalesi Ve Son Ayrılık
İçeride küçük odalar, işleyen makineler, parlayan merkezler vardı.
B12 bir odaya alındı.
Duvarlar kapandı.
— “Artık seni bırakmalıyım.” dedi İntrinsik Faktör.
— “Görevim buraya kadardı.”
Enzimler geldi.
İntrinsik Faktör parçalandı.
B12 serbest kaldı.
Ama yalnız kalmadı.
Yanına yeni bir şövalye geldi.
Gümüş zırhlı, hızlı, güçlü.
— “Ben Transkobalamin II.”
— “Seni kan nehirlerinden hücrelere ben taşıyacağım.”
Ve birlikte kana karıştılar.
Kan Nehirleri Ve Hücre Şehirleri
Kızıl nehirler boyunca yol aldılar.
Kemik iliği.
Beyin.
Sinir hücreleri.
Karaciğer depoları.
Kapılar açıldı.
— “B12 geldi!”
Hücreler sevindi.
Çünkü B12 olmadan:
- Sinirler çürürdü
- Kan hücreleri doğamazdı
- Beyin yavaşlardı
- İnsan yorgun düşerdi
B12 bir hücreye girdi.
Ve orada ikiye ayrıldı.
İki Kader, Tek Kahraman
Bir parçası mitokondriye gitti.
👉 Adenosilkobalamin oldu.
Enerji çarklarını döndürdü.
Sinir kılıflarını onardı.
Diğeri sitoplazmaya gitti.
👉 Metilkobalamin oldu.
DNA yazıcılarını çalıştırdı.
Yeni hücrelerin doğmasını sağladı.
Ve B12 artık sadece bir yolcu değildi.
O…
BİR YAŞAM İŞÇİSİYDİ.
Kırmızı Krallık’tan çıkan o minik kristal,
şimdi bir insanın düşünmesinde,
hislerinde,
yürümesinde,
hatırlamasında görev alıyordu.
Kimse onu görmüyordu.
Ama o olmazsa…
hayat yavaşça kararıyordu.
Ve her lokmada…
yeni bir B12,
aynı esrarlı yolculuğa çıkıyordu.
Dr. Mustafa KEBAT
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Sayın okuyucu,
Yukarıda yer alan hikaye firmalarımız Tetkik OSGB – Tetkik Danışmanlık tarafından sosyal sorumluluğumuz olan çocuklarımızı bilgilendirmek, okumaya, çalışmaya, doğal hayata heveslendirmek ülkemize ve geleceğimize yararlı bireyler olabilmelerine katkı sağlamak maksadı ile yayınlanmıştır.
Dr Mustafa KEBAT
Aşağıdaki linkten yazımızda yer alan konu hakkında sorularınızı ve görüşlerinizi, merak ettiğiniz ve yazılarımıza konu olmasını istediğiniz hususları iletebilirsiniz. Varsa hatalarımızı bildirmeniz daha faydalı olmamıza desteğiniz bizim için çok değerli.
Bilginin paylaştıkça çoğalacağı düşüncesi ve sizlere daha iyi hizmet verme azmi ile her gün daha da iyiye ilerlemede bizlere yorumlarınız ve katkılarınız ile yardımcı olursanız çok seviniriz. https://g.page/r/CTHRtqI0z0gjEAE/review
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Doğal Yaşayın
Doğal Beslenin
Aklınıza Mukayet Olun
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Dr Mustafa KEBAT
Tetkik OSGB İş Sağlığı ve Eğitim Koordinatörü

